Celtycka Europa i anegdoty

Tradycje muzyczne Irlandii i Bretanii oparte są na wspólnym języku gaelickim i prastarych legendach celtyckich. W Connemara, krainie na zachodzie Irlandii, można jeszcze usłyszeć powolne, pozbawione ozdobników pieśni, wykonywane przez potomków bardów. Spotyka się tu wielu muzyków grających na małej fujarce o sześciu otworach i na dudach, których muzyka towarzyszy tradycyjnym tańcom.

W Bretanii, podczas tradycyjnego bretońskiego Święta Nocy, dudziarze mają okazję zmierzyć się ze sobą i zaprezentować swoją wirtuozerię w grze na Bininu. Tradycje te istnieją również w Walii i Szkocji. Co do anegdot to Innuici, którzy żyją na północy Kanady w bardzo trudnych warunkach klimatycznych, praktykują zadziwiającą muzykę – katajjak, czyli gra oddechem. Dwie stojące naprzeciwko siebie kobiety dyszą nierytmicznie. Chodzi o to, aby jak najdłużej wytrzymać, nie roześmiawszy się. Inne techniki wokalne inspirują się krzykiem zwierząt np. dzikich kaczek, sławiąc tym życie codziennie, a zwłaszcza polowania.