Metody kompozycji „na nowo”

Na przełomie XIX i XX wieku obok dotychczasowych kierunków muzycznych pojawiały się nowe. Impresjonizm rozwijał harmonię i instrumentację kładąc nacisk na brzmienie dźwięku. Po I wojnie światowej rozwijał się neoklasycyzm, twórczo nawiązujący do klasycyzmu oraz baroku. Wielu kompozytorów zwracało się w kierunku ekspresjonizmu i tworzyło muzykę niezwykle dramatyczną. Nowatorskie podejście do muzyki zaowocowało działami polskich kompozytorów, przede wszystkim Tadeusza Bairda, Mikołaja Góreckiego czy Witolda Lutosławskiego.

Kontury muzyki współczesnej najwcześniej zarysowały się w Ameryce. Muzyka stała się tam eksperymentem, twórczym przeżyciem, czymś dotąd niespotykanym i nowym. Łączono wówczas jazz z music-hallem i klasyczną muzyką europejską. Dodatkowo czerpano inspiracje z muzyki afrykańskiej, (jeżeli chodzi o perkusję) lub muzyki hinduskiej. Obecnie muzyka staje się technologią, której do końca nikt nie jest w stanie przewidzieć. Wytwarzane są coraz to nowsze dźwięki, które w połączeniu z innymi tworzą prawdziwą poezję dla naszych uszu.