Pieśni w Portugalii i Grecji

W pięknym kraju jakim jest Portugalia, głos służy do śpiewania tzw. faldo, czyli poetyckiego, lirycznego gatunku muzycznego, bardziej stanowionego i dużo łagodniejszego niż wspomniane w innym artykule flamenco. Faldo to przede wszystkim pieśń o tęsknocie, niespełnionych marzeniach, bólu i cierpieniu człowieka. Natomiast rebetiko to pieśni stworzone przez wysiedlone do Turcji wspólnoty greckie. Mogą być wykonywane zarówno solo, jak i chóralnie, przy akompaniamencie wielu lub jednej z gitar. Rebetiko wyraża cierpienia i nostalgię emigrantów, o których przed chwilą wspomniano.

Szczególną popularność zdobyło rebetiko w Grecji w latach 20. ubiegłego wieku, kiedy półmilionowa rzesza Greków z Azji Mniejszej, zwłaszcza Konstantynopola (obecnie Stambuł), i Smyrny (obecnie Izmir), osiedliła się na obrzeżach, Aten, Pireusu i Salonik. Warto jest się zainteresować tego rodzajem muzyki, ponieważ słuchając jej, szczególnie faldo, wręcz czuje się ten ból, który przedstawiają Ci ludzie a tęsknota wmalowana jest wśród nuty każdej pięciolinii.